Główną przesłanką filmu "HalfAWoman" jest dylemat bycia tylko do pewnego stopnia zrealizowanym człowiekiem: bycia w 50-ciu procentach, bycia połową pewnej całości. Film pokazuje kobietę, która w skutek tajemniczej choroby zwanej Zespołem Degeneracji Miednicy (Pelvis Degeneration Syndrome - PDS - nazwę tę wymyśliłem, chociaż choroba występuje w rzeczywistości) utraciła dolną połowę swojego ciała. Z tego powodu, odizolowana od otaczającego świata, stała się anomalią - ciekawostką medyczną. Jest odrzucona w klasycznym tego słowa znaczeniu.

Pomimo drastycznych ograniczeń (nie może łatwo się poruszać, ani opuścić mieszkania) nie przyjmuje do wiadomości swego faktycznego położenia. Żyjąc w wyimaginowanym świecie, kobieta zachowuje się jak każdy inny człowiek. Opowiada śmieszne lub smutne historie, odnoszące sie do przeszłości. Nie oczekuje współczucia.

"HalfAWoman" jest metaforą - intymną, aczkolwiek sfabrykowaną, obserwacją prywatnej walki.